Sun begon zondag plots weer heel veel aandacht te trekken, dus wij vermoedden dat het toch ging beginnen. Dit was wel een paar dagen te vroeg.
En inderdaad. 's Morgens kwam de eerste eruit, ietwat licht en we hebben ons best gedaan met warm houden, drogen en stimuleren, maar het mocht niet zo zijn. De tweede (een volledig cremekleurige kater) was de grootste en die was vrijwel direct actief op zoek naar een tepel. De derde (een zwarte met lichte vlekken kater) was wat kleiner en veel rustiger, maar na een kleine bijvoeding met een spuitje en stimuleren, drogen en warm houden, kwam de kleine toch goed op gang. De 4e voelde al vrij zacht aan, waardoor we het idee kregen dat deze echt te vroeg kwam en deze heeft het helaas niet gered.. Sun was nog onrustig en vannacht bleek waarom. Rond half 3 kwam er toch nog een, die lijkt op zijn vader. Vermoedelijk heeft dit te lang geduurd en hij heeft het niet gered.
Dus dit was echt met een lach en toch ook tranen. Wij zijn blij met de kittens die het gered hebben, maar verdrietig om de 3 die het niet gered hebben...